Niet geïmporteerd uit verre landen, maar gewoon van hier

Tijdens zijn reis op Borneo zag Jan-Govert van Gilst de verwoestende effecten van ontbossing. Koraal sterft af en de vispopulatie slinkt door afval in het water. Ook de stranden liggen vol plastic. Hij dacht: “Dus omdat we in Nederland plastic producten nodig hebben, zorgen we voor een enorme schade aan de natuur en het milieu.” Daarom is hij Vibers gestart: Het alternatief voor fossiele brandstoffen.

Ook in andere delen van de wereld worden bossen gekapt, onder andere voor het planten van energiegewassen. De grondstoffen worden na de oogst over grote afstanden naar Nederland getransporteerd. Niet bepaald goed voor het milieu al dat gesleep met grondstoffen. Ook de arbeidsomstandigheden zijn daar soms niet al te best. Kan dat niet anders? Waarom groeit die grondstof niet om de hoek? En waarom maken we er niet híer producten van?

Olifantsgras
Vibers wordt gemaakt van Olifantsgras. Dit is een snelgroeiend gewas dat enorme hoeveelheden CO2 kan opnemen. Het wordt lokaal verbouwd en geproduceerd. Hèt alternatief voor slechte fossiele brandstoffen als olie, waarmee ouderwetse plastics gemaakt worden. Maar daar blijft het niet bij: Vibers is sterker, lichter en volledig composteerbaar. Daarom is Vibers beter dan ouderwets plastic. En ook beton is zeer milieuvervuilend en het meestgebruikte materiaal ter wereld. Vibers is er ook voor 3D-printbare bouwmaterialen. Je kunt er zelfs mee 3D-printen. Change the script, join the vibe.

Onze voetafdruk in het buitenland

Meer dan driekwart van de Nederlandse landvoetafdruk ligt in het buitenland. De landvoetafdruk is de hoeveelheid land die wereldwijd nodig is om te voorzien in de Nederlandse consumptie. Deze landvoetafdruk kwam in 2010 overeen met ongeveer drie keer het landoppervlak van Nederland. Ruim 80 procent van de landvoetafdruk ligt in het buitenland, vooral in West- Europa, Zuid-Amerika en Zuidoost-Azië (bron: PBL).

Groene grondstof
In Nederland is er veel onbenutte, marginale grond. Perfect geschikt om groene grondstoffen op te verbouwen. De vraag 'kan dat niet anders?' leidde tot de zoektocht naar een gewas. Het doel was om een plant te vinden die grote hoeveelheden CO2 absorbeert om hier in Nederland de ecologische voetafdruk enigszins te compenseren. Het gewas moest verder snel groeien, makkelijk in het onderhoud zijn en natuurlijk goed op marginale grond gedijen. Zo viel de keuze op Olifantsgras.